Kalcynowane więzadło tętnicze

KOMPUTEROWA TOMOGRAFIA W DIAGNOSTYCE OBLICZONEJ LINII TĘTNICZEJ U DZIECI

Retrospektywnie przeanalizowano tomogramy komputerowe organów klatki piersiowej 86 dzieci (od 1 roku do 14 lat) z rozpoznaniem gruźlicy pierwotnej lub gruźlicy zakażonej prątkami. Dzieci nie miały żadnych chorób serca i naczyń krwionośnych oraz klinicznych objawów braku zamknięcia przewodu tętniczego (AP). Wapienne więzadło tętnicze (CAS) wykryto u 20 (23,3%) dzieci. Na komputerowych tomogramach CAM jest wizualizowany we włóknie okna aorty. Kalcynacja w postaci jednorodnej formacji, gęstość +300 - +480 jednostek. H, w kształcie paska, krzywoliniowy lub rzadziej punktowy, o wymiarach 1-2 x 4-6 mm, zwykle umiejscowiony w więzadle aortalnym. W związku z dyskusją w literaturze na temat wartości zwapnienia AP w określaniu jego obliteracji, na podstawie naszych danych, możemy założyć, że zwapnienie AP nie powinno być utożsamiane z jego niewięzieniem, ale raczej powinno być uważane za wskaźnik zanikania. U dzieci zakażonych prątkiem gruźlicy, badanych rutynową tomografią rentgenowską, CAS jest zwykle traktowany jako zwapniony węzeł chłonny AP, a zatem błędnie diagnozowany jako gruźlica węzłów chłonnych wewnątrz klatki piersiowej.

Wydanie: Pediatria
Rok wydania: 2001
Tom: 3s.
Dodatkowe informacje: 2001.-N 1.-С.44-46
Wyświetleń: 1116

Zwapnienie więzadeł: mechanizm rozwojowy, klasyfikacja, przyczyny i leczenie

Wapń jest jedną z najważniejszych substancji w organizmie. Sprawia, że ​​kości są mocne, ale ich nadmiar może zaszkodzić ciału. Zwykle wapń jest rozpuszczany. Jednak w pewnych warunkach zaczyna się odkładać w tkankach miękkich, w tym w wiązkach. Następnie rozwija się zwapnienie więzadeł lub zwapnień. W takim przypadku należy natychmiast skonsultować się z lekarzem.

Patologia przynosi pacjentowi dyskomfort, ponieważ większość objawów przypomina objawy zapalenia stawów. Z tego powodu ból i inne zaburzenia pojawiają się w miejscu uszkodzonych więzadeł.

Przyczyny i mechanizm rozwoju

Główna przyczyna choroby nie została jeszcze zidentyfikowana. Należy jednak zauważyć, że ta patologia występuje, gdy nie ma wystarczającego dopływu krwi do określonego obszaru, urazów i zużycia włókien ścięgien.

Zwapnienie więzadeł uzyskane przez urazy jest szeroko znane w chirurgii urazowej. Przeważnie rozwija się po zasinieniu lub rozciągnięciu. Widać to na obrazie radiologicznym w postaci cieni parakardowych. Często zwapnienia więzadeł pojawiają się po 3-4 dniach, a czasami później.

Istnieją trzy rodzaje chorób:

  1. Zwapnienie dystroficzne - pojawia się z powodu uszkodzenia tkanki.
  2. Zwapnienie przerzutowe - proces jest rozpoznawany w narządach wewnętrznych.
  3. Zwapnienie metaboliczne - rozwija się, gdy niemożliwe jest zatrzymanie wapnia w płynach i tkankach.

Po dziś dzień przyczyny zwapnień metabolicznych nie są w pełni zrozumiałe. Nie jest jasne dla lekarzy, dlaczego nawet małe stężenie wapnia nie może pozostawać w płynach ustrojowych i tkankach.

Istnieją jednak sugestie, że czynnikami prowokującymi są:

  • Obrażenia.
  • Radioterapia
  • Operacje
  • Ciąża pozamaciczna lub zamrożona.
  • Chroniczna patologia.

Klasyfikacja

  • Traumatyczne.
  • Zwyrodnieniowy.
  • Zapalny.

Według zdjęcia rentgenowskiego:

  • Masywne formacje regionalne.
  • Wybrane ogniska.
  • Certyfikaty w postaci kamieni.

Ponadto zwapnienie może być:

Obraz kliniczny

W wielu przypadkach patologia ma podobne objawy jak choroby układu mięśniowo-szkieletowego. Istnieją następujące symptomy:

  • Zespół bólowy
  • Przekrwienie skóry i gorączka.
  • Zaburzona wrażliwość.
  • Ograniczenie mobilności.

Często choroba trwa długo bez objawów. To utrudnia diagnozę. W miejscu, gdzie nastąpiło zwapnienie, tworzą się pęcherzyki. Wraz z postępem choroby w tym miejscu może powstać przetoka.

Częściej patologię rozpoznaje się w płci męskiej. Dla niej nie ma limitu wieku. Może pojawić się zarówno u osób starszych, jak iu młodych, a nawet u dzieci.

Po pierwsze, niektórzy pacjenci mylą patologię z innymi chorobami stawów. Niektórzy nie zwracają uwagi na ból i inne objawy. W miarę postępu choroby objawy nasilają się.

Metody diagnostyczne

Jeśli występują istotne objawy, pacjent powinien skonsultować się z lekarzem. Najpierw bada się pacjenta i bada historię choroby. Badanie i badanie dotykowe dotkniętego obszaru. Jest ból i osłabiona mobilność.

Aby ustalić dokładną diagnozę, musisz polegać na wynikach badań. Główną metodą jest badanie rentgenowskie. Ujawnia obecność osadów wapnia. Dalsze badanie MRI wykonuje się, jeśli prześwietlenie nie jest wystarczająco pouczające.

Leczenie

Głównym celem leczenia jest przywrócenie równowagi magnezu i wapnia we krwi. Magnez jest wymagany do wchłaniania wapnia. Jeśli dostanie się do niewystarczającej ilości w organizmie, wapń nie wystarczy. Poprawa wchłaniania wapnia, usuwanie jego nadmiaru. Konieczne jest właściwe jedzenie, ponieważ duża ilość tych składników pochodzi z pożywienia.

Jeśli choroba postępuje bez objawów, wówczas nie jest wymagane specjalne leczenie. Często w tym przypadku pacjenci nie mogą zgadywać o chorobie. Jeśli dotknięty chorobą obszar nęka pacjenta, zalecana jest fizjoterapia i niesteroidowe leki przeciwzapalne.

NLPZ eliminują ból i zmniejszają stan zapalny. Z powodu ich nieskuteczności czasami stosowano kortykosteroidy, które wstrzykiwano do stawu. Leki i dawkowanie dobierane są indywidualnie dla każdego pacjenta.

Zwapnienie więzadeł podczas ciąży

Kobiety w ciąży mogą doświadczyć nie tylko zwapnienia więzadeł, ale także innych narządów. Zwykle występuje to w 36 tygodniu ciąży. Jest to normalne zjawisko, ponieważ pod koniec ciąży występuje masa procesów metabolicznych.

Jeśli patologia jest obserwowana przez okres do 36 tygodni, oznacza to wczesne dojrzewanie łożyska. Może to być spowodowane różnymi przyczynami: chorobami zakaźnymi, nadmiarem wapnia w organizmie i innymi. Jednak nie towarzyszą temu żadne zmiany.

Aby ciąża przebiegała bez komplikacji, konieczne jest monitorowanie ilości spożywanego wapnia. Zwapnienie więzadeł podczas ciąży nie stanowi zagrożenia, jeśli nie przeszkadza przyszłej matce.

Zapobieganie

Taka choroba rzadko zagraża życiu. Nie należy jednak ignorować objawów choroby. W obecności czynników ryzyka musisz monitorować swoje zdrowie. Pomoże to zapobiec rozwojowi choroby. Konieczne jest również okresowe wykonywanie biochemicznego badania krwi, które pokaże obecność wapnia we krwi. Nie należy jeść dużej liczby produktów zawierających wapń.

Czasami choroba rozwija się z powodu obecności bardziej niebezpiecznych chorób. Następnie warto zbadać, aby rozpocząć leczenie patologii na czas.

Dlatego przyczyny choroby nie są wyjaśnione, ale często są diagnozowane. Musisz uważnie monitorować ich zdrowie, aby uniknąć takich patologii. Wapń można odkładać nie tylko w wiązkach, ale także w innych narządach. Jeśli tak się stanie, konsekwencje mogą być tragiczne, ponieważ patologia wpływa na ważne narządy i układy.

Kalcynowane więzadło tętnicze

TK w diagnostyce gruźlicy oddechowej u dzieci

Lazareva Ya.V., Shekhter A.I.

Moskwa, Instytut Phthisiopulmonology MMA. I.M. Sechenov

W diagnostyce pierwotnej gruźlicy układu oddechowego u dzieci z naciskiem na planarne prześwietlenie rentgenowskie, nieunikniony duży odsetek hiper-i niedostatecznej diagnostyki tej choroby.

Łącznie 246 dzieci w wieku od 3 do 12 lat badano za pomocą CT: 125 dzieci z rozpoznaną VLHU i 121 dzieci zakażonych MBT zagrożonych rozwojem gruźlicy.

W grupie dzieci wysłanych do tomografii komputerowej dla ABTLU diagnozę potwierdzono u 30 (24%). U 95 (76,2%) dzieci gruźlica VLHU w TK nie jest potwierdzona. Wśród nich główną grupę - 70 osób - stanowiły dzieci obserwowane z tzw. Małą postacią gruźlicy VLHU, zdiagnozowane metodą płaskiego badania rentgenowskiego objawów pośrednich. Z 70 dzieci z kliniczną diagnozą małej postaci gruźlicy VLHU, adenopatię zdiagnozowano w 66 (85,6%) tomografii komputerowej. Wstępne kliniczne rozpoznanie małych postaci adenopatii wnękowej u 16 dzieci wynikało z subiektywności oceny struktur korzeni płuc, dynamicznej nieokreśloności naczyń korzeniowych, zwichnięcia dużych naczyń śródpiersia i błędnej interpretacji zdjęcia grasicy na zdjęciu rentgenowskim.

U 50 (40%) dzieci diagnoza małej formy TGHLU opierała się na wykryciu pojedynczego kalcynatu w obszarze okna aorty u zakażonych dzieci z biurem okna aorty, błędnie uważanego za zwapniony węzeł chłonny przewodu tętniczego (batal). W badaniu CT kalcynację reprezentowało zwapniałe więzadło tętnicze i była jedyną wewnątrzklatkową zwapniałą uszczelką. CAS na CTG ma wygląd jednorodnej płaskiej formacji o wymiarach 1-2 na 4-6 mm, zlokalizowanej w części aorty więzadła zgodnie z jej kierunkiem. Forma CAS jest prosta lub krzywoliniowa, lub rzadziej w postaci punktowego kalcynowanego ogniska.

U 23 (18,4%) dzieci obserwowano wcześniej z rozpoznaniem gruźlicy VLHU i bezskutecznie przez 2-20 miesięcy. poddając się chemioterapii przeciwgruźliczej, tomografia komputerowa określa patologię śródbłonkową niezwiązaną z gruźlicą: nowotwory łagodne i złośliwe, torbiele, patologia naczyniowa, guzy osierdzia.

W grupie dzieci z MBT (121 dzieci) ze zwiększonym ryzykiem gruźlicy z obrazem RTG normalnej klatki piersiowej w badaniu CT, VLHU ujawniło 31% gruźlicy. Adenopatie wewnątrzustne były liczne, u dzieci długo zakażonych MBT, z hiperegulinową reakcją tuberkulinową w węzłach chłonnych, ogniskami kazeiny i zwapnieniami, wykryto zagęszczoną tkankę okołoziarnistą.

W TK różnicowanie między normalnymi węzłami a adenopatiami gęstości tkanek miękkich przeprowadzono przez rozmiar, anomalie struktury, krotność w jednej grupie i uszkodzenie kilku grup przez reakcję perinodularnej celulozy. Na podstawie porównań węzłów chłonnych w TK i resekcji węzły o wielkości nie większej niż 5 mm uznano za normalne, o minimalnym rozmiarze 2-3 mm wykrytym w badaniu TK. Nieprawidłowe węzły chłonne z zwapnioną lub zwartą kazeiną uwidoczniono na CT o minimalnej średnicy 1-2 mm.

U dzieci z gruźlicą VLHU stwierdzono uszkodzenie węzłów od 1 do 12 grup anatomicznych. Adenopatie były liczne - ze zmianą 2-9 grup, zwykle 3-5 grup węzłów. W przypadku wielu zmian, węzły chłonne miały inną gęstość - od tkanki wysokiej do miękkiej, która według parametrów densytometrycznych wynosiła od +14 do +1120 jednostek. N.

U 15 (21%) dzieci zakażonych MBT zagrożonych gruźlicą, CT wykazało wzrost liczby normalnych rozmiarów, mniej niż 5 mm, węzłów chłonnych w grupie i liczby wizualizowanych grup węzłów chłonnych. Poszczególne węzły miały małe obszary uszczelnień o niskiej gęstości lub punktowych z gęstością gęstą. Według anomalii struktury, wielości w jednej grupie i porażki kilku grup uważaliśmy je za adenopatie. Przynależność do grupy zaatakowanych węzłów była podobna do tej w gruźlicy VLHU. Takie zmiany nazywamy mikrorolakopatią wewnątrz klatki piersiowej, która charakteryzuje ukryte ukryte pierwotne zakażenie gruźlicą. Mikropoligadenopatię wykryto u dzieci z przełomem reakcji tuberkulinowej, reakcją hipergeryczną lub zwiększoną wrażliwością na tuberkulinę w długo zakażonym MBT. Zgodnie z naszymi obserwacjami, mikrorolakopatie wewnątrz klatki piersiowej są potencjalnie niebezpieczne w endogennym rozprzestrzenianiu się zakażenia gruźlicą i możliwym postępującym przebiegu i powikłaniami.

Tak więc tomografia komputerowa w klinice gruźlicy u dzieci jest jedyną racjonalną i obiektywną metodą wykrywania VLHU, oceny ich mikrostruktury i zmian wtórnych w otaczającej tkance, pozytywnie rozwiązuje pilny problem wczesnej diagnostyki gruźlicy oddechowej u dzieci.

Zwapnienie - co to jest? Zwapnienie dystroficzne

Zwapnienie jest (synonimem: petryfikacja, zwapnienie) odkładaniem wapiennych kamieni w tkankach głęboko wyczerpanych lub martwych. Zjawisko to rozwija się z różnych powodów: infekcji, urazów, zaburzeń metabolicznych i tak dalej.

Mechanizm rozwoju

Ten proces jest lokalny, to znaczy wpływa na określony obszar. Główną przyczyną zwapnienia są zmiany tkanek, które wywołują zwiększoną absorpcję wapnia (wapna) z płynu tkankowego i krwi. Głównym czynnikiem rozwoju tego procesu jest alkalizacja środowiska, a także zwiększona aktywność enzymów uwalnianych z martwych tkanek. W przypadku dystroficznego zwapnienia w tkance powstają petryfikaty (skupiska wapna o różnej wielkości i gęstości kamienia).

Petryfikacje występują w:

  • przewlekłe ogniska zapalne;
  • gruźlicze ogniska martwicze;
  • miejsca śmierci komórkowej;
  • gummas;
  • ataki serca.

W przypadku skamieniałości na opłucnej powstają „opancerzone płuca” na osierdziu - „opancerzone serce”.

Klasyfikacja

1. Zgodnie z etiologią:

  • traumatyczny;
  • zwyrodnieniowy;
  • zapalny.

2. Według lokalizacji:

  • zwapnienie mózgu;
  • petryfikacja stawów, więzadeł;
  • zwapnienie naczyń krwionośnych i tak dalej.

3. Zgodnie z miejscem skamieniałości w jednym lub innym systemie (części) ciała:

  • zwapnienia w tkankach / narządach serca i naczyń krwionośnych (krew i limfa);
  • petryfikacja w narządach / tkankach układu nerwowego;
  • narządy oddechowe;
  • układ mięśniowo-szkieletowy;
  • układ moczowy;
  • GI i gruczoły;
  • układ krwiotwórczy i narządy wydzielnicze;
  • inne zwapnienia.

4. Zgodnie z obrazem rentgenowskim:

  • w postaci masywnych formacji regionalnych, które często zajmują część narządu (zwapnienie osierdzia lub opłucnej) lub (rzadziej) wielokrotna petryfikacja (z kostniejącym postępującym zapaleniem mięśni);
  • pojedyncze ogniska, które mogą być wielokrotne lub pojedyncze, duże lub małe (zwapnione ogniska gruźlicy płuc, zwapniałe węzły chłonne itp.);
  • petryfikacja w postaci kamieni (trzustki, dróg żółciowych, śliny itp.)

Warto zauważyć, że zarówno regionalne, jak i ogniskowe zwapnienia mogą być narządami (czyli zlokalizowanymi w jednym narządzie) lub ogólnoustrojowymi (czyli obecnymi w całym systemie).

5. Ponadto zwapnienie może być:

  • fizjologiczny, który rozwija się z powodu starzenia się (inwolucja);
  • patologiczne, rozwijające się w miejscach różnych nowotworów.

Przyczyny

W wyniku tego rozwija się zwapnienie dystroficzne:

  • urazy;

Zwapnienie szyszynki

Zwapnienie jest (jak wspomniano powyżej) powstawaniem skupisk nierozpuszczonych kalcynuje w różnych narządach lub tkankach, w których takie sole nie powinny być zawarte w normie.

Przyczyną zwapnienia szyszynki mogą być wrodzone nieprawidłowości, różne infekcje i zaburzenia metaboliczne. Zwapnienie fizjologiczne szyszynki występuje najczęściej (40%) u pacjentów poniżej 20 roku życia. W tym przypadku w narządzie powstają zwarte nowotwory o średnicy do 1 cm.

W przypadku, gdy zwapnienia są znaczne, warto je szczegółowo zbadać, ponieważ mogą one stać się podstawą nowotworów złośliwych. Dystroficzne (patologiczne) zwapnienie w nasadach pojawia się z powodu urazów, chemioterapii, niedokrwienia itd. I charakteryzuje się odkładaniem się cholesterolu i wapna w nowotworach.

Zwapnieniu nasady towarzyszy dysfunkcja tego ostatniego, która może wywołać rozwój raka, stwardnienie rozsiane i schizofrenię, z powodu blokady syntezy melatoniny. Wypełnienie szyszynki (zwapnienie) kalcynami zwiększa prawdopodobieństwo rozwoju wyczerpania nerwowego, lęku, depresji i patologii przewodu pokarmowego.

Zwapnienie więzadeł

Zwapnienie więzadeł jest dość częstym zjawiskiem związanym z zależnymi od wieku zmianami w ciele, urazami i stanami zapalnymi. Zwapnienie więzadeł jest często bezobjawowe i jest wykrywane przypadkowo podczas badań rentgenowskich.

Podobne procesy inwolucyjne w chrząstce i wiązadłach podczas zwapnienia stawów towarzyszą utracie właściwości amortyzujących, plastyczności i elastyczności stawów.

Najczęstsze zwapnienia ścięgien rozwijają się w kręgosłupie (spondyloza deformuje kręgosłup szyjny / lędźwiowy) z powodu łez w rejonie przylegania pierścienia włóknistego i podłużnego więzadła kręgowego do krawędzi kręgu, powodując przesunięcie krążka międzykręgowego z kręgu. W tym miejscu rozwija się zwapnienie / kostnienie.

Ponadto takie procesy są często spotykane w stawach kręgowych (9-10 żeber), stawach biodrowych i paliczkowych (węzły Eberden i Bouchard), co jest lokalną demonstracją starzenia się organizmu.

Ostrogi

Ścięgna Obyavanie w miejscach ich wejścia do kości, mające formę cierni i punktów, zwane ostrogi. Istnieją podobne formacje w kościach miednicy, łokcia, potylicy, kości piętowej.

Przyczyną zwapnienia w tym przypadku są procesy zapalne, aktywność fizyczna i zmiany związane z wiekiem. Ostrze pięty jest najczęściej diagnozowane (w miejscu przyczepienia ścięgna Achillesa).

Tworzeniu ostrogi często towarzyszy ból i ograniczenie ruchu, radiogramy wykazują deformacje stopy, wymianę tkanek miękkich tkanką tłuszczową i przekształcenie ścięgien w tkankę kostną.

Zwapnienie zastawek serca

  • Zwapnienie zastawki aortalnej. Przyczyną tej choroby jest reumatyczne zapalenie zastawki, prowadzące do zmian zwyrodnieniowych w tkankach. Klapy są zdeformowane i zlutowane. Jednocześnie powstają na nich zwapnienia, które pokrywają usta aorty. W niektórych przypadkach proces rozciąga się na przegrodę międzykomorową, płatek zastawki mitralnej i ścianę komory (po lewej). W rezultacie rozwija się niewydolność aorty.

Zwapnienie naczyń krwionośnych

  • Zwapnienie aorty. Opracowany u pacjentów w wieku powyżej 60 lat. Klinika choroby zależy od poziomu uszkodzenia naczynia.
  • Zwapnienie naczyń mózgowych. Zwapnienie jest w tym przypadku synonimem miażdżycy. Ze względu na gromadzenie się lipidów na ścianach, brak jest krążenia krwi w mózgu, obarczonego rozwojem udarów, demencji i tak dalej.
  • Zwapnienie tętnic wieńcowych. W tym przypadku cholesterol i tłuszcze osiadają na ścianach tych naczyń, to znaczy tworzą się blaszki miażdżycowe, co prowadzi do utraty elastyczności i zmiany kształtu naczynia, co prowadzi do ukrwienia mięśnia sercowego, aw przypadku całkowitego zachodzenia światła - martwicy tkanek.

Zwapnienie mózgu

Zwapnienie może wpływać na różne struktury mózgu:

  • kora większych półkul;
  • naczynia mózgowe;
  • twarda skorupa.

Takie zmiany rozwijają się z różnych powodów, z których główne to:

  • Przeniesione lub istniejące zakażenia (gruźlica, wągrzyca, HIV).
  • Infekcje wewnątrzmaciczne (wrodzone) (TORCH).
  • Obrażenia.
  • Miażdżyca.
  • Zapalenie.
  • Guzy.
  • Zaburzenia metaboliczne, endokrynologiczne.

Klinika

Objawy zwapnienia zależą od lokalizacji i zakresu procesu.

W związku z tym zwapnienie szyszynki jest bezobjawowe, a odkładanie się wapna w innych strukturach mózgu charakteryzuje się poważnymi objawami neurologicznymi, uszkodzenie naczyń mózgowych prowadzi do udarów i innych niebezpiecznych konsekwencji.

Zwapnienie: leczenie

Terapia zwapnienia zależy od lokalizacji i zakresu procesu, jak również od nasilenia objawów i wieku pacjenta.

  • Aby normalizować metabolizm wapnia, zaleca się przywrócenie równowagi wapnia i magnezu we krwi. Magnez kontroluje spożycie wapnia i rozpuszcza kalcynowane, a także przyczynia się do usuwania nadmiaru pierwiastków śladowych i ich właściwej absorpcji. Dlatego pacjent, oprócz leków moczopędnych, zaleca się przyjmowanie preparatów magnezowych.
  • Dieta. Pacjent musi unikać pokarmów wzbogaconych w wapń (warzywa, mleko itd.) I witaminę D.
  • W przypadku masywnych ognisk zwapnień (w szczególności na skórze i tkance podskórnej) zaleca się ich leczenie chirurgiczne.

Zapobieganie

Środki zapobiegawcze ograniczają się do identyfikacji (diagnozy), odpowiedniego i terminowego leczenia zakażeń, nowotworów i urazów, korekcji zaburzeń metabolicznych i hormonalnych; właściwe odżywianie; regularne oddawanie krwi w celu określenia ilości wapnia, aw przypadku jego nadmiaru - określenie przyczyny tego stanu i wyznaczenie odpowiedniego leczenia.

BRONCHOSKOPIA.

Szukaj gruźlicy. Masz to.

Szczegółowe wyjaśnienia i zalecenia dotyczące leczenia można uzyskać tutaj: http://www.moy-vrach.ru/pmu/, jeśli określone tam warunki są spełnione.

UTWÓRZ NOWĄ WIADOMOŚĆ.

Ale jesteś nieautoryzowanym użytkownikiem.

Jeśli zarejestrowałeś się wcześniej, „zaloguj się” (formularz logowania w prawej górnej części witryny). Jeśli jesteś tutaj po raz pierwszy, zarejestruj się.

Jeśli się zarejestrujesz, możesz nadal śledzić odpowiedzi na swoje posty, kontynuować dialog w interesujących tematach z innymi użytkownikami i konsultantami. Ponadto rejestracja umożliwi prowadzenie prywatnej korespondencji z konsultantami i innymi użytkownikami witryny.

Czym jest zwapnienie i jak go leczyć?

Niektóre patologie i zmiany związane z wiekiem prowadzą do tego, że organizm ludzki staje się za dużo wapnia, który nie może być wydalony w sposób naturalny. W pewnych ilościach ten pierwiastek jest konieczny, ale z jego osadami praca niektórych naczyń, a nawet aorty, ulega negatywnym zmianom. W ten sposób rozwija się zwapnienie - proces, w którym wapń osadza się na ścianach naczyń krwionośnych. Jeśli proces dotyczy aorty, wapnowanie ścian aorty, obserwuje się płatki zastawki. W tym przypadku staje się podobny do naczynia porcelanowego, a każde przepięcie może spowodować jego pęknięcie.

Powody

Patologiczny proces kalcynacji jest wynikiem wielu czynników, które wpływają na regulację metabolizmu wapnia w organizmie. Obejmują one:

  • zmiana pH;
  • zmiana poziomu wapnia we krwi;
  • zbyt niska produkcja siarczanu chondroityny;
  • naruszenie reakcji nieenzymatycznych i enzymatycznych itd.

Czasami patologia (inne nazwy - zwapnienie, zwapnienie) może być spowodowana faktem, że organizm ma już pewne choroby, takie jak nowotwory, szpiczak, przewlekłe zapalenie nerek i niektóre inne dolegliwości. Zwapnienie może być konsekwencją zewnętrznych czynników uszkadzających, na przykład nadmiaru witaminy D wstrzykniętej do organizmu, urazów tkanek miękkich. Nawiasem mówiąc, sama zmiana tkanek (głęboka dystrofia, unieruchomienie) może również powodować zwapnienia. W takich tkankach powstają duże konglomeraty wapienne.

Ważne jest, aby zrozumieć, że zwapnienia wpływają na różne części. Warto zastanowić się nad najbardziej znanymi definicjami:

    1. Zwapnienie zastawki aortalnej. Taki proces zwykle rozwija się z powodu procesów degeneracyjnych, które zachodzą w jego tkankach. Procesy są spowodowane przez reumatyczne zapalenie zastawki. Liście zaworów mają krawędzie, ale nie są już takie same jak u zdrowej osoby, są przylutowane do siebie i pomarszczone. Prowadzi to do powstawania bezkształtnych wapiennych narośli, które zachodzą na otwór aorty. Czasami proces może rozprzestrzeniać się na ścianę LV, przednią klapę MK i przegrodę między komorami. Choroba przebiega w kilku etapach.
    • nadczynność lewej komory, przyczyniająca się do jej całkowitego opróżnienia, z tego powodu nie ma dylatacji jamy;
    • gromadzenie dużej ilości krwi w jamie LV, dlatego napełnianie rozkurczowe wymaga dużej objętości, co prowadzi do zwiększonego skurczu komór;
    • rozszerzenie miogenne, które występuje w wyniku osłabienia mięśnia sercowego, to znaczy mięśnia sercowego - prowadzi do niewydolności aorty.
  1. Zwapnienie zastawki mitralnej. Ten typ choroby jest trudny do zidentyfikowania, ponieważ objawy są podobne do objawów reumatyzmu, nadciśnienia i miażdżycy. Idiopatyczne zwapnienie pierścienia zastawki mitralnej jest często diagnozowane u osób starszych, ale to zjawisko nie jest w pełni zrozumiałe.
  2. Zwapnienie naczyń mózgowych. Niektórzy ludzie nazywają tę chorobę miażdżycą. Wpływa na nie, tworząc kieszenie nagromadzenia lipidów, najczęściej jest to złogi cholesterolu. Z powodu tego procesu brakuje dopływu krwi do mózgu. Najczęściej zjawisko to występuje u mężczyzn w wieku do sześćdziesięciu lat, a u kobiet w tym wieku. Trudno jest określić dokładną przyczynę tej choroby, jednak ustalono, że występowanie patologii zależy od przyswajania składników odżywczych przez organizm.
  3. Zwapnienie aorty. Aorta - największy statek, który występuje i LV serca. Rozgałęzia się w dużą liczbę małych naczyń, które trafiają do tkanek i narządów. Istnieją dwa oddziały - aorta piersiowa i brzuszna. Najczęściej choroba rozwija się po sześćdziesięciu latach. Objawy zależą od konkretnego miejsca uszkodzenia aorty.
  4. Zwapnienie tętnic wieńcowych. Serce składa się z mięśni. Dostarcza komórkom ciała krew, która zawiera tlen i składniki odżywcze. Oczywiście same komórki również potrzebują wszystkich tych substancji, to znaczy samej krwi. Krew dostaje się do mięśnia sercowego przez sieć tętnic wieńcowych. W zdrowy sposób tętnica wieńcowa przypomina gumową rurkę, to znaczy jest gładka i elastyczna, nic nie stoi na przeszkodzie, aby krew się przez nią poruszała. Jeśli dojdzie do zwapnienia, na ścianach tych tętnic odkładają się tłuszcze i cholesterol, co prowadzi do powstania blaszki miażdżycowej. Z tego powodu tętnica staje się sztywna, traci elastyczność, zmienia swój kształt, więc przepływ krwi do mięśnia sercowego jest ograniczony. Gdy serce jest zestresowane, zaatakowana tętnica nie może się rozluźnić, aby dostarczyć więcej krwi do mięśnia sercowego. Jeśli płytka całkowicie zatka światło tętnicze, krew do mięśnia sercowego przestaje płynąć, powodując śmierć jego części.
Kalcynowana blaszka miażdżycowa w tętnicy wieńcowej

Zwapniałe blaszki, które tworzą się na ścianach tętnic, są częstą przyczyną udaru i zawału mięśnia sercowego. Tak więc krążenie krwi w dużym okręgu jest przerwane. Zwapnienie naczyń ma kilka mechanizmów rozwoju, z których dzieli się na kilka typów:

  1. Zwapnienie przerzutowe. Powód - naruszenia w pracy niektórych organów (nerek, jelita grubego i innych).
  2. Uniwersalna kalcynacja. Jego rozwój wynika ze zwiększonej wrażliwości organizmu ludzkiego na sole wapnia.
  3. Kalcynacja dystroficzna. Prowadzi to do powstania tak zwanego „opancerzonego” serca lub płuc.
  4. Wrodzone zwapnienia, które często obserwuje się u dzieci. Powstały w patologiach rozwoju naczyń krwionośnych i serca.

Objawy

Bardzo ważne jest, aby zwrócić uwagę na objawy na czas i rozpocząć skuteczne leczenie, ponieważ życie może być zagrożone. Jednak choroba nie może być odczuwana przez długi czas. Jednak pewne objawy są nadal charakterystyczne.

Jeśli aorta jest uszkodzona, mogą wystąpić różne objawy. Na przykład, jeśli dotknięta jest aorta piersiowa, pojawia się ból o silnym charakterze, odczuwany w mostku, ramieniu, szyi, plecach, a nawet w górnej części brzucha. Ból może nie mijać dni, pogarszany przez stres i wysiłek. Jeśli dotknięta jest aorta brzuszna, po przyjęciu pokarmu, rozwija się ból w brzuchu, puchnie, zmniejsza się apetyt osoby, traci on na wadze, cierpi na zaparcia. Podczas kalcynacji rozgałęzionej tętnicy występują kulawizny, owrzodzenia na palcach, chłód w nogach.

Wraz z porażką tętnic wieńcowych ból jest podobny w naturze do manifestacji dławicy, odczuwany jest również dyskomfort. Ból objawia się, gdy warunki, w których osoba jest, na przykład, zmienia się pogoda, je lub zaczyna wykonywać pracę fizyczną.

Z porażką zastawki mitralnej osoba skarży się na duszność, częste bicie serca, krwawy kaszel. Jego głos staje się chrapliwy. Lekarz może zauważyć rumieniec „mitralny”, który kontrastuje z bladością pozostałych powłok skóry.

Wraz z porażką zastawki aortalnej, która może wpływać na ulotkę ściany MK, LV, objawy kliniczne są nieobecne przez długi czas. Identyfikacja choroby jest możliwa tylko przy pomocy RTG. Niespodziewanie u pacjenta występuje niewydolność serca, która postępuje szybko. Szacuje się, że śmierć następuje średnio sześć lat po objawach. Jedynym leczeniem jest operacja.

Leczenie

Oczywiście leczenie zwapnień nie zawsze wymaga interwencji chirurgicznej. Wszystko zależy od przypadku. Im wcześniej choroba zostanie wykryta, tym większa szansa na jej wyleczenie i uniknięcie poważnych konsekwencji. Leczenie zależy od lokalizacji patologii. Czasami można leczyć się środkami ludowymi, ale na receptę.

Na przykład leczenie choroby zastawki mitralnej może opierać się na zastosowaniu komisurotomii mitralnej i profilaktycznej terapii lekowej. Takie terminowe metody pozwalają przywrócić aktywność serca i utrzymać aktywny tryb życia.

Niektórzy lekarze nawet praktykują leczenie samych środków ludowych, które opierają się na stosowaniu ziół. Forma biegowa jest leczona chirurgicznie, na przykład protetyka aorty.

Aby zapobiec rozwojowi choroby, musisz regularnie oddawać krew do poziomu wapnia. Jeśli jego poziom zostanie przekroczony, przyczyna zostanie wykryta i zostanie przepisane leczenie. Możesz więc nie tylko zapobiegać komplikacjom, ale nawet uratować życie i je przedłużyć.

Kalcynowane więzadło tętnicze

W przypadku wszystkich pytań związanych z pracą w systemie Science Index skontaktuj się z pomocą techniczną:

W artykule przedstawiono wyniki badania echograficznego, którego celem było zbadanie założenia, że ​​obraz rentgenowski i ultradźwiękowy nie odpowiada cechom przewodu Botallova u 230 dzieci ze zmienioną wrażliwością na tuberkulinę i podejrzeniem kalcynacji w oknie aorty zgodnie z tradycyjnymi badaniami radiologicznymi. Odkryto, że dzięki obrazowaniu ultradźwiękowemu i MSCT badanie fragmentarycznych struktur o dużej gęstości w strefie dawnego kanału Botallova, do chwili obecnej, jest błędnie uważane za kalcynowane.

'> Zawarte w RISC ®: tak

'> Cytaty w RISC ®: 0

'> Zawarte w rdzeniu RISC ®: nie

'> Cytaty z rdzenia RSCI ®: 0

'> Norma cytat z czasopisma:

'> Współczynnik oddziaływania czasopisma w RSCI: 0,341

'> Norma cytowanie w kierunku: 0

'> Decile w klasyfikacji kierunkowej: 8

'> Linia tematyczna: medycyna kliniczna

'> Wyświetleń: 90 (9)

'> Zawarte: 26

'> Wszystkich opinii: 0

Niniejszy artykuł przedstawia wyniki sporu, który może być gruźlicą. W tych przypadkach zbadaliśmy warunki regularnego badania rentgenowskiego. Zwykle stwierdza się, że badania USG ujawniają niejednorodność tkanki w pobliżu Ductus arteriousus.

Kalcynowane więzadło tętnicze

Cześć
Mój syn ma 10 lat. Waga 56,2 kg. Nie było kontaktu z pacjentami z gruźlicą (o których bym wiedział).

BCG - rub.5mm. Mantoux: 2005-10mm, 2006 14mm, 2007-15mm, 2008 14mm, 2010 11mm, 2011-20mm. W 2011 r wysłany do przychodni TB: RTG, tomogram (wykonany w Moskwie Obl. Weterynaryjna) normalny, diaskin -neg. (wykonany w Instytucie Gruźlicy). Przez 3 miesiące przepisywano profesjonalne leczenie: 2 leki podawano w poradni TB (metazyd + pirazynamid) + witamina B + niezbędna forte). 1 miesiąc po zakończeniu profesjonalnego leczenia (był październik 2011 r.) Mantu spadło do 10 mm. W maju 2012 r Mantoux zaczął ponownie rosnąć: 12 mm, w czerwcu 2013 r. - 14 mm. W maju 2012 r syn usunięty z rejestru w przychodni TB, aw 2013 roku. po Mantoux sam poszedłem do lekarza gruźlicy do naszego tubdispansera. Byłem zaalarmowany wzrostem Mantu. Mój syn otrzymał test diaskin: nie było zaczerwienienia, ale doktor ostrożnie zaczął sondować, czy w środku jest coś i powiedział, że jest płaska grudka.

Poprosili o wykonanie tomografii komputerowej: „Wzorzec płucny jest wzbogacony i zdeformowany. Zidentyfikowano zmiany ogniskowe i naciekowe w płucach na tym tle. Węzły chłonne do klatki piersiowej nie są powiększone. Gruczoł grasicy jest jednorodny, z wyraźnymi konturami, o szerokości 4,5 cm, przednio-tylny rozmiar prawego płata wynosi 2,6 cm, lewy - 3,8 cm. Gaz, płyn w jamach opłucnowych nie jest zdefiniowany. ”

Potem powiedziano nam, żebyśmy ponownie zrobili diaskin jesienią 2013 roku: znowu bez czerwieni, tylko wewnątrz płaskiej grudki. W marcu 2014 r. Mantoux został wykonany w apteczce tubowej 15 mm. Ze względu na to, że dziecko jest uczulone na zwierzęta i przeszliśmy już wstępne leczenie, lekarz wątpił w wyznaczenie ponownego leczenia. Zaproponowała 3 miesiące po Mantoux na wykonanie testu ilościowego. Wykonaliśmy test w lipcu: pozytywny (zawartość interferonu gamma w probówce kontrolnej (zero) 0,02, zawartość interferonu gamma w probówce z antygenem TV (TV Ag) 1,17, zawartość interferonu gamma w probówce z mitogenem (mitogen ) 0,54, test Quantiferon - dodatni).

Do 2011 roku syn często miał zapalenie oskrzeli. Antybiotyki były przepisywane do leczenia.

Według alergologa dziecko jest uczulone na kota i szczura. Na początku kwietnia 2013 r. Dziecko ma łuszczące się wysypki (czerwone, pryszcze) pod kolanami. Pediatra powiedział, że atopowe zapalenie skóry. Podczas stosowania tabletek i maści na alergie wysypka bledła, ale nie znikła całkowicie. Pomogła maść eloka. Ale nawet po tym wysypka pojawiła się kolejne 3-4 razy. W lipcu 2013 r. Po powrocie z morza pojawił się katar, kichanie i swędzenie. Przepisane przez alergologa testy: zwiększono całkowity poziom krwi, eozynofile, białko eozynofilowo-kationowe - 52, białko c-reaktywne i całkowitą Ig E - normalne, testy pasożytnicze - nie wykryto (opistorchis, toxocars, trichinella, lyamblia, ascaris), specjalny E na alergeny (perin dermatofagów roztoczy, faliste pióro. straszenie, piórko papugi, kurz domowy, Aspergillus fumigatus, Alternaria tenuis - nie alergie, ale stwierdzono alergię na nabłonku kota, szczurze i jego moczu). Według alergologa - alergia na kota i szczura.

W listopadzie 2013 r. (Z własnej inicjatywy) przekazałem dziecku badanie krwi dla Rossa. Panel alergenów. Kot nie wykazywał alergii, ale jest bardzo niska alergia na mniszek lekarski, dorsz, jajko nienaruszone, mieszanka piór, domowy kurz. Eosin.-kat.belok - 58, c-reagent Całkowite białko i Ig E - normalne W ogólnym badaniu krwi wszystkie wskaźniki są prawidłowe, nawet eozynofile, tylko monocyty 2% (poniżej normy). Pozbyli się szczura, nie ma kota.

Podczas leczenia zawodowego gruźlicy w 2011 roku. Czy ultradźwiękowe narządy wewnętrzne: powiększona wątroba. W listopadzie 2012 r. Powtórzono ultrasonografię narządów wewnętrznych: wzrost prawego płata wątroby. Nadmierne wydzielanie żołądka na pusty żołądek. Gastroenterolog przepisał badania krwi, kał. Znaleziono podwyższone przeciwciała przeciwko helicobacter (Ig G) = 3,0, Ig A, Ig M jest normalne. Diagnoza: przewlekłe Hp + zapalenie żołądka i dwunastnicy w zanikającym stadium zaostrzenia. Traktowano, t.ch. od heliko bacter. W listopadzie 2013 r Ig G (Helicobacter) = 2,45, w lipcu 2014 = 1,7.

Ostatnie badanie krwi: erytrocyty 5,0, hemoglobina 138, hematokryt 42, MCV 83, MCH 27,4, MCHC 32,9, względna szerokość redystu, Czerwona objętość (odchylenie st. - 42,0, współczynnik zmienności - 14,0), płytki-313, MPV 8,7, PCT 0,27, PDW 9,6, leukocyty 5,5 b neutrofile 1,69 * 10 * 9 / l i 30,60%, eozynofile 0,51 * 10 * 9 / l i 9, 2%, bazofile 0,04 * 10 * 9 / l i 0,7%, monocyty 0,47 * 10 * 9 / l i 8,5%, limfocyty 2,82 * 10 * 9 / l i 51,0 % Analiza moczu: wszystkie wskaźniki w normalnym zakresie, tylko gęstość względna 1,028.

USG narządów wewnętrznych (lipiec 2014 r.): Zmiany różnicowe w miąższu wątroby według rodzaju zwyrodnienia tłuszczowego i trzustki, objawy echo limfadenopatii zaotrzewnowej, USG nerek bez widocznej patologii.

Komórki piersiowe Ct zrobią jutro.

Lekarz w przychodni powiedział, że wygląda to na utajoną formę gruźlicy. Mówi, że w tym przypadku dziecko musi zostać umieszczone w sanatorium lub szpitalu. Leczenie w domu, powiedziała, nie jest możliwe. Ponadto, według niej, alergie mogą wpływać na analizy, ale po wprowadzeniu testu kwantyfikacji jest bardziej prawdopodobne, że jest to forma ukryta.


  1. Czy utajona gruźlica może zwiększyć liczbę eozynofilów we krwi, zwiększyć eozynę-kation.protein?

  2. Syn jest aktywny, dobrze je, temperatura jest normalna, nic nie przeszkadza, nie ma kaszlu, jest dobrze odżywiony. Może w 2011 roku. Czy był zły profil?

  3. Być może z powodu częstego przepisywania antybiotyków na zapalenie oskrzeli leki podawane w przychodni gruźliczej nie działały lub musiały być spożywane nie przez 3 miesiące, ale dłużej?

  4. Kwantyfikator puszki Test jest fałszywie dodatni z powodu alergii?

  5. Co dalej?

  6. Jeśli ukryta gruźlica jest prawdziwa, czy leczenie w domu jest możliwe?

Zapalenie ścięgna barku

Istnieją dwa różne rodzaje zwapniającego zapalenia ścięgien barku: zwapnienie zwyrodnieniowe i zwapnienie reaktywne. Procesy zużycia podczas starzenia są główną przyczyną zwyrodnieniowego zwapnienia. Wraz z wiekiem zmniejsza się dopływ krwi do ścięgien rotatora, co prowadzi do osłabienia ścięgien. Procesowi zużycia towarzyszą mikronowe rozdarcia włókien ścięgien. W uszkodzonych ścięgnach jednocześnie z regeneracją zachodzą procesy zwapnienia.

Reaktywne zwapnienia różnią się od zwyrodnieniowych. Mechanizm rozwoju tego typu zwapnień nie jest całkowicie jasny. Ten rodzaj zwapnienia nie jest związany ze zmianami zwyrodnieniowymi i jest znacznie bardziej prawdopodobny, że powoduje ból barku niż zwyrodnieniowe zapalenie kości ścięgnistych. Uważa się, że rozwój reaktywnego zapalenia ścięgna ma miejsce w trzech etapach. W początkowej fazie zwapnienia zmiany zachodzą w ścięgnach, w których powstają warunki do tworzenia zwapnień. Na etapie kalcynacji w ścięgnach osadzają się kryształy wapnia. Ale na tym etapie kalcynowane są wchłaniane (reabsorbowane) przez ciało. Na tym etapie najprawdopodobniej pojawia się ból. W okresie po kalcynacji organizm regeneruje ścięgno, a uszkodzoną tkankę zastępuje nowa tkanka. Mechanizm wyzwalania absorpcji zwapnień przez ciało nie jest jasny, ale gdy to się dzieje i tkanka zaczyna się regenerować, ból zwykle zmniejsza się lub całkowicie zanika.

Powody

Nikt nie wie, co jest dokładnie przyczyną zapalenia ścięgna. Starzenie fizyczne lub ich połączenie prowadzi do zwapnienia zwyrodnieniowego. Niektórzy badacze sugerują, że złogi wapnia powstają z powodu niedotlenienia tkanek i niedostatecznego tlenu ścięgien do tkanek. Inni uważają, że nacisk na ścięgna może prowadzić do ich uszkodzenia, w wyniku czego odkładają się osady wapnia.

Mechanizm powstawania zwapnień reaktywnych nie został całkowicie zbadany. Z reguły ten rodzaj zapalenia ścięgna zwapniającego występuje u młodych pacjentów i występuje bez wyraźnego powodu.

Objawy

Podczas odkładania wapnia ból może być łagodny lub umiarkowany lub proces ten może przebiegać bez bólu. Ale kiedy z wapniowym zapaleniem ścięgna zaczyna się proces resorpcji złogów wapnia pojawia się wyraźny zespół bólowy. Ból i sztywność barku mogą prowadzić do gwałtownego zmniejszenia zakresu ruchu w ramieniu. Nawet podniesienie ręki może stać się bardzo bolesne. W ciężkich przypadkach ból może prowadzić do zaburzeń snu.

Diagnostyka

Aby zdiagnozować wapienne zapalenie ścięgna barku, lekarz najpierw przeanalizuje historię choroby i przeprowadzi badanie fizyczne. Ból barku może być związany nie tylko z wapniejącym zapaleniem ścięgna, ale także z innymi chorobami. Dlatego, aby dokonać dokładnej diagnozy, niezbędne są badania instrumentalne. Promienie rentgenowskie mogą uwidocznić obecność osadów wapnia w ścięgnach. Ale najbardziej pouczające dla uwidocznienia więzadeł i ścięgien oraz obecności zmian patologicznych w nich jest MRI (rezonans magnetyczny). Wizualizacja zwapnień za pomocą radiografii lub MRI w dynamice pozwala określić strategię leczenia (leczenie zachowawcze lub chirurgiczne). Badania laboratoryjne są konieczne w przypadkach, gdy konieczne jest odróżnienie tej choroby od chorób zapalnych tkanki łącznej.

Leczenie

Leczenie zachowawcze

Głównym celem leczenia zachowawczego jest zmniejszenie stanu zapalnego i bólu. Dlatego w pierwszym etapie leczenie zachowawcze obejmuje odpoczynek i przyjmowanie NLPZ (ibuprofenu). Leki przeciwzapalne mogą zmniejszyć proces zapalny i zmniejszyć ból. W przypadku silnego bólu można podać zastrzyki kortykosteroidowe. Stosowanie sterydów pozwala na pewien czas skutecznie zmniejszyć obrzęk i stan zapalny.

W tym okresie, w którym złogi wapnia zaczynają się wchłaniać, ból może być szczególnie dotkliwy. W takich przypadkach możliwe jest usunięcie niektórych złogów wapnia za pomocą nat. rozwiązanie dzięki dwóm przebiciom w dziedzinie złogów wapnia. Ta procedura nazywa się płukaniem. Czasami dzięki tej procedurze możliwe jest rozbicie kalcynatów na kawałki (są usuwane igłą). Usunięcie złogów pozwala szybko zmniejszyć ból i osiągnąć szybszy powrót ścięgna. Nawet jeśli pranie nie usuwa osadów wapnia, może zmniejszyć ciśnienie w ścięgnach, co powoduje mniejszy ból.

Fizjoterapia Fizjoterapia jest jednym z głównych składników zachowawczego leczenia zapalenia ścięgien. Zastosowanie takich technik jak ultradźwięki pomaga zmniejszyć ból i stan zapalny. Ale efekt za pomocą ultradźwięków uzyskuje się tylko w trakcie leczenia (do 24 zabiegów przez 6 tygodni). Terapia falami uderzeniowymi jest obecnie najnowocześniejszą metodą leczenia zachowawczego takich chorób. Fala uderzeniowa niszczy duże pokłady wapnia, co pozwala organizmowi szybciej je wchłaniać.

Terapia wysiłkowa jest pokazana na etapie zakończenia reabsorpcji i pozwala przywrócić napięcie mięśniowe i poprawić ukrwienie struktur barkowych. Z reguły przeprowadza się indywidualny dobór ćwiczeń i terapię wysiłkową przeprowadza się w ciągu 4-6 tygodni. Ćwiczenia są bardzo ważne dla wzmocnienia mięśni mankietu rotacyjnego, ponieważ mięśnie te pomagają kontrolować stabilność stawu barkowego. Wzmocnienie tych mięśni może w rzeczywistości zmniejszyć nacisk na złogi wapnia w ścięgnie.

Leczenie chirurgiczne

Ze względu na nieskuteczność leczenia zachowawczego i pogorszenie funkcji barku lub obecność zespołu bólu przewlekłego zaleca się leczenie chirurgiczne. Z reguły leczenie chirurgiczne wykonuje się za pomocą minimalnie inwazyjnej metody atroskopowej, która pozwala pacjentowi nie pozostać na noc w oddziale chirurgicznym. Chirurg chirurgiczny wizualnie identyfikuje lokalizację złogów wapnia w ścięgnach mankietu rotatora, usuwa je i myje ten obszar, a także usuwa się wolne kryształy wapnia, które mogą podrażniać otaczające tkanki.

W rzadkich przypadkach zdarza się, że konieczna jest operacja otwarta. W takiej operacji, aż do złogów wapnia, uzyskuje się dostęp przez nacięcie mięśni więzadeł z usunięciem części ścięgien. Po usunięciu osadów mięśnie i ścięgna są zszywane.

Rehabilitacja po zabiegu na ramieniu może trwać dość długo. W pierwszych 6-8 tygodniach po zabiegu zaleca się noszenie ortezy i ruchów ograniczających, a następnie stopniowe rozwijanie stawu i łączenie fizjoterapii z fizjoterapią. Obciążenie stawu powinno być zwiększane stopniowo i bardzo ostrożnie pod nadzorem lekarza. Rozpocznij ćwiczenia z reguły nie wcześniej niż 6 tygodni po zabiegu. Ćwiczenia mają na celu poprawę siły mięśni obręczy barkowej i mięśni mankietu rotatora. Pełne przywrócenie funkcji barku po zabiegu może trwać od 3 do 4 miesięcy. Po operacji otwartej powrót do zdrowia przebiega znacznie wolniej niż w przypadku resekcji atroskopowej.

Dozwolone jest użycie materiałów ze wskazaniem aktywnego hiperłącza do stałej strony artykułu.

Zwapnienie

Czym jest zwapnienie?

Zwapnienie występuje, gdy wapń gromadzi się w tkance ciała, naczyniach krwionośnych lub narządach. Ta akumulacja może utwardzić i zakłócić normalne procesy w twoim ciele. Wapń jest transportowany przez krwiobieg. Znajduje się także w każdej komórce. W rezultacie wapnienie może wystąpić w niemal każdej części ciała.

Według Institute of Medicine, około 99 procent wapnia w organizmie znajduje się w zębach i kościach. Pozostałe 1 procent znajduje się we krwi, mięśniach, płynach poza komórkami i innymi tkankami ciała. Niektóre zaburzenia powodują wytrącanie wapnia w miejscach, do których normalnie nie należą. Z czasem może to powodować problemy i powodować problemy. Jeśli masz dodatkowe nagromadzenie wapnia, możesz potrzebować leczenia, aby zapobiec powikłaniom.

Rodzaje typów zwapnień

Zwapnienia mogą powstawać w wielu miejscach ciała, w tym:

  • małe i duże tętnice
  • mózg serca
  • mózg, gdzie jest znany jako zwapnienie czaszki
  • stawy i ścięgna, takie jak stawy kolanowe i ścięgna rotatorów
  • miękka tkanka jak klatka piersiowa, mięśnie i tłuszcz
  • nerka, pęcherz i woreczek żółciowy

Niektóre nagromadzenie wapnia jest nieszkodliwe. Uważa się, że te osady są odpowiedzią organizmu na zapalenie, uszkodzenie lub pewne procesy biologiczne. Jednak niektóre zwapnienia mogą zakłócić funkcjonowanie narządów i wpływać na naczynia krwionośne.

Według Katedry Kardiologii UCLA School of Medicine większość dorosłych w wieku powyżej 60 lat ma złogi wapnia w naczyniach krwionośnych.

Przyczyny zwapnienia

Stwierdzono, że wiele czynników odgrywa rolę w zwapnieniu.

Obejmują one:

  • infekcje
  • zaburzenia metabolizmu wapnia, które powodują hiperkalcemię (zbyt dużo wapnia we krwi)
  • zaburzenia genetyczne lub autoimmunologiczne wpływające na układ kostny i tkanki łączne
  • uporczywe zapalenie

Według Uniwersytetu Harvarda powszechnym błędnym przekonaniem jest to, że powstają zwapnienia

Czytaj więcej: Kamienie nerkowe

Wybór redaktora

Sposoby śledzenia podstawowej temperatury ciała dla płodności

Kiedy próbujesz założyć rodzinę, trudno być cierpliwym, ale ciąża może zająć trochę czasu. Śledzenie podstawowej temperatury ciała może pomóc w zrozumieniu własnej płodności. Możesz lepiej przewidzieć, kiedy owulujesz. Pomoże to zrozumieć, kiedy masz największe szanse na zajście w ciążę. [...]

Keratoacanthoma

Co to jest keratoacanthoma? Keratoacanthoma (KA) to guz nowotworowy skóry o niskiej jakości lub wolno rosnący, który wygląda jak maleńka kopuła lub krater. KA jest łagodny, pomimo podobieństwa z rakiem płaskonabłonkowym (SCC) lub nieprawidłowego wzrostu komórek nowotworowych na najbardziej zewnętrznej warstwie skóry. [...]

Chcesz prowadzić silniejsze i zdrowsze życie? Zapisz się do naszego newslettera Wellness Wire dla wszystkich rodzajów żywienia, sprawności i dobrego samopoczucia.

Sezon promowy jest tutaj! To wielki moment w życiu, sam w sobie. Ale z cukrzycą dodaną do mieszanki, doświadczenie może być trudne dla nastolatków i rodzin zainteresowanych pompami insulinowymi w sukniach balowych lub zmianami poziomu cukru we krwi, które mogą wpływać na zabawę. Na szczęście niektórzy nastolatkowie z cukrzycą mogą połączyć siły, aby stawić czoła temu problemowi poprzez łączność dzięki doskonałym programom, takim jak coroczna konferencja „Dzieci z cukrzycą Przyjaciele dla życia”. [...]